اگر روزی بر سر مزارم آمدی
یک وقت حرف این و آن را برایم نیاوری
کمی از خودت بگو
کمی از عشق تازه ات بگو
بگو که بیشتر از من دوستت دارد
بگو که دشت شقایق مسافر دیگری هم دارد
نگاهی به شمع نیمه جان مزارم کن
سوختنش را ببین بیشتر نگاهش کن
با اینکه میداند لحظه ای دیگر می سوزد و میمیرد
ولی می جنگد تا نیمه جان به دست باد نمیرد
می جنگد تا لحظه ای بیشتر سنگ قبرم را روشن کند
می ماند و می سوزد تا سوختنم را باور کند …
یک روز گرم تابستان ، پسر کوچکی با عجله لباسهایش را در آورد و خنده کنان داخل دریاچه شیرجه رفت.
مادرش از پنجره نگاهش می کرد و از شادی کودکش لذت میبرد.
مادر ناگهان تمساحی را دید که به سوی پسرش شنا می کرد.
مادر وحشتزده به سمت دریاچه دوید و با فریادش پسرش را صدا زد .
پسرش سرش را برگرداند ولی دیگر دیر شده بود.
تمساح با یک چرخش پاهای کودک را گرفت تا زیر آب بکشد، مادر از راه رسید و
از روی اسکله بازوی پسرش را گرفت.
تمساح پسر را با قدرت می کشید ولی عشق مادر...
آنقدر زیاد بود که نمی گذاشت پسر در کام تمساح رها شود.
كشاورزي که در حال عبور از آن حوالی بود ، صدای فریاد مادر را شنید،
به طرف آنها دوید و با چنگک محکم بر سر تمساح زد و او را فراری داد.
پسر را سریع به بیمارستان رساندند. دو ماه گذشت تا پسر بهبودی پیدا کند.
پاهایش با آرواره های تمساح سوراخ سوراخ شده بود و روی بازوهایش جای زخم ناخنهای مادرش مانده بود.
خبرنگاری که با کودک مصاحبه می کرد از او خواست تا جای زخمهایش را به او نشان دهد
پسر شلوارش را کنار زد و با ناراحتی زخمها را نشان داد ،سپس با غرور بازوهایش را نشان داد و گفت ،
این زخمها را دوست دارم ، اینها خراشهای عشق مادرم هستن
من به آغاز زمين نزدیکم
نبض گل ها را می گيرم.
آشنا هستم با، سرنوشت تر آب ، عادت سبز درخت.
روح من در جهت تازه اشيا جاری است.
روح من کم سال است.
روح من گاهی از شوق، سرف هاش ميگيرد.
روح من بيکار است:
قطره های باران را، درز آجرها را، میشمارد.
روح من گاهی، مثل یک سنگ سر راه حقيقت دارد.
من ندیدم دو صنوبر را با هم دشمن.
من ندیدم بيدی، سایه اش را بفروشد به زمين.
رایگان می بخشد، نارون شاخه خود را به کلاغ.
هر کجا برگی هست، شور من می شکفد.
سهراب سـپهري
جایی هست که دیگه کم میاری
از اومدن ها , رفتن ها , شکستن ها . .. .
جایی که فقط میخوای یکی باشه ، یکی بمونه نره
واسه همیشه کنارت باشه
من الان اونجام .....!
... تو کجایی ؟
دیـــــگر بتــــو فکـــر نـــمیـــکنـــم ....
گنـــاه اســـت ...
چـــــشم داشــــتن به مــــالِ غــــریبــــه هــــا...!!!
سالهاست که مرده ام
بی تو
نه بوی خاک نجاتم داد،
نه شمارش ستاره ها تسکینم...
چرا صدایم کردی ؟
چرا ؟
بــی شــــکـــــ . . .
جهــــان را بـــه عشــــق کســی آفـــریـــده اند
چـــون مـــن کـــه آفـــریـــده ام از عشـــــق
جهـــانی بـــرای تـــــو. . .
شب در چشمان من است
به سیاهی چشمهایم نگاه کن
روز در چشمان من است
به سفیدی چشمهایم نگاه کن
شب و روز در چشمان من است
به چشمهای من نگاه کن
چشم اگر فرو بندم
جهانی در ظلمات فرو خواهد رفت
صـدای پای تو که می روی
صـدای پای مــرگ که می آید . . . .
دیـگر چـیـزی را نمی شنوم !
...
از شوق به هوا
به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصف شب است
چشم میبندم که مبادا چشمانت را
از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه کشدار شبگردان خمیده
و خاکستری گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانی چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکیم
و خوشحال که هنوز
معمای سبز رودخانه از دور
برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم
سال هاست که مرده ام ...
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم سکوت را فراموش می کردی
تمامی ذرات وجودت عشق را فریاد می کرد...
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم چشمهایم را می شستی
و اشکهایم را با دستان عاشقت به باد می دادی
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم نگاهت را تا ابد بر من می دوختی
تا من بر سکوت نگاه تو
رازهای یک عشق زمینی را با خود به عرش خداوند ببرم
ای کاش می دانستی
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم هرگز قلبم را نمی شکستی
گر چه خانه ی شیطان شایسته ی ویرانی است
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم لحظه ای مرا نمی آزردی
که این غریبه ی تنها , جز نگاه معصومت پنجره ای
و جز عشقت بهانه ای برای زیستن ندارد
ای کاش می دانستی
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم همه چیز را فدایم می کردی
همه آن چیز ها که یک عمر بخاطرش رنج کشیده ای
و سال ها برایش گریسته ای
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم
همه آن چیز ها که در بندت کشیده رها می کردی
غرورت را ...... قلبت را ...... حرفت را
اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم
دوستم می داشتی
همچون عشق که عاشقانش را دوست می دارد
کاش می دانستی که چقدر دوستت دارم
و مرا از این عذاب رها می کردی
ای کاش تمام اینها را می دانستی
امروز بدترين روزم بود از اول عيد يه روز خوش نداشتم امروز هم كامل شد
ديگه هيچ كسيو نميخوام از همه خسته شدم
شايدم كسي منو نميخواد در هر صورت هميشه تنها بودمو هستم و خواهم ماند نه اينكه كسي نباشه ها هستند ولي فقط بلدن اذيتت كنن و تو وجودت تنها تر شي
دنيا به اين بزرگي جايي واسه منو دلم نداره
.......
حالم عوض میشه حرف تو که باشه
اسم تو بارونه ،عطر تو همراشه
اون گوشه از قلبم که مال هیچ کس نیس
کی با تو آروم شد ؟ اصلا مشخص نیس
هنگام عبور از خیابان
خانم ها:
سمت راست را نگاه می کنند.
سمت چپ را نگاه می کنند .
از خیابان رد می شوند.
آقایان:
سمت راست را نگاه می کنند،ماشین می آید.
فاصله ماشین با خودشان را با چشم اندازه می گیرند، و چون همگی رانندگان قابلی هستند، با سرعت وارد خیابان می شوند!
راننده به شدت ترمز می کند.
-مرتیکه مگه کوری؟...راننده می گوید.(صد در صد خود راننده مرد است که ادب ندارد!)
در حالیکه از روی میله های وسط خیابان می پرد می گوید: کور خودتی! گاری چی!(خب دفعهی بعد هم یه نفر به خودشون اینو میگه!)
بدون این که سمت چپ را نگاه کنند، میدوند آن سو ی خیابان.
هنوز صدای بوق ماشین هایی که به خاطر این آقا ترمز کرده اند به گوش می رسد!
هنگام صرف غذا
خانم ها:
مرتب پشت میز می نشینند.
مقدار کمی غذا می کشند.
به آرامی غذا می خورند.
تنها نوک قاشق را در دهان می گذارند.
آقایان:
تا جایی که بشقاب جا داشته باشد غذا می کشند!
به سرعت غذا را می بلعند، در حالیکه قاشق را تا انتها درون حلقشان فرو می برند!
صدای برخورد قاشق با دندان ها یشان موسیقی گوش نوازی دارد!
بعد از دو سه بار پر کردن بشقاب بالاخره کمی و فقط کمی سیر می شوند.
(لازم به ذکر است ما از صدا های هنجار و ناهنجار هنگام صرف غذا صرف نظر کردیم!)
هنگام رانندگی
خانم ها:
روغن موتور را چک می کنند.
بنزین را چک می کنند.
ترمز دستی را پایین می کشند.
با سرعت مطمئنه حرکت می کنند.
پشت چراغ قرمز ها می ایستند.
به عابر پیاده احترام می گذارند.
آقایان:
وسط راه بنزین تمام می کنند.
وقتی دود از لاستیک هایشان بلند شد، به یاد می آورند که ترمز دستی را نکشیده اند.
چراغ قرمز را اتلاف وقت و عمر می دانند.
عابر پیاده موجودی مزاحم و مختل کننده عبور و مرور می دانند.
و از همه مهمتر، بوق را مهم ترین اختراع بشر پس از برق به حساب میآورند.
در پایان یک روز خسته کننده
خانم ها:
ظرف ها را می شویند. آشپزخانه را تی میکشند. غذا های فردا را درون یخچال میگذارند. چراغ ها را خاموش می کنند. کمی مطالعه می کنند و می خوابند.
آقایان:
بعد از این که شامشان را خورند، چای میخورند.
کمی با چشم های خواب آلوده تلویزیون نگاه می کنند.
بعد از این که دو سه بار کنترل تلویزیون از دستشان افتاد، تلویزیون را خاموش می کنند و به سمت رختخواب می روند.
بدون این که حتی رو تختی را بردارند، می خوابند!
سير كامل و دقيق تكامل جنين انسان
در این تصاویر كه حاصل 12 سال زحمت يك متخصص است، مراحل رشد نوزاد از ابتدای لقاح تا کامل شدن جنین و نوزاد شدن را می بینیم
در بررسی هایی که بر روی شکل ابروها و رابطه آنها با شخصیت انسان انجام گرفته است ، دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که هر شکلی از ابرو با شخصیت صاحب آن رابطه دارد .
ادامه در ادامه ی مطلب
در اینجا به چند شکل از ابروها و رابطه آنها با شخصیت افراد اشاره می شود:
۱) ابروهای نرم و کم پشت نشانه ناپختگی و بی تجربگی است.
۲) ابروهای پرپشت نشانه تحرک زیاد و پرانرژی بودن است.
۳) ابروهای بلند نشانه ثبات شخصیت و تلاش و کوشش فراوان است.
۴) ابروهای کوتاه نشانه عدم استواری و خیالاتی بودن است.
۵) ابروهای پیوسته نشانه حساس بودن است.
۶) ابروهای دور از هم نشانه ضعف و انزوا طلبی و ناپختگی است.
۷) ابروهای نزدیک به چشم ها نشانه اراده قوی و تمرکز ذهن است.
۸) ابروهای صاف نشانه شخصیت محکم و لجباز است.
۹) ابروهای کمانی نشانه نیرو و نشاط و گرمی است.
۱۰) ابروهایی که انتهای آنها به سمت بالاست نشانه جرئت و نشاط و شادمانی است.
۱۱) ابروهایی که انتهای آن افتاده است نشانه پیچیدگی شخصیت و اضطراب است.
به طور کلی می توان گفت:
ابروهای پرپشت: نشانه فعالیت،
ابروهای بلند: نشانه اراده،
ابروهای بالا : نشانه جرئت
ابروهای کمانی: نشانه گرمی و اشتیاق است.
روز اولی که رفتم موسسه، میان تمام بچه ها، چشمم افتاد به یکی که خیلی شبیه خواهرزادهام بود. مثل اون موهای لختی داشت که مدل مصری کوتاه شده بود و پوست سفید و لب و دماغ کوچولویی که اون رو بیشتر شبیه خواهرزادم میکرد. چشمهاش چشمهایی بود که دنبال یه دریا محبت میگشت. در کل چهره ای داشت که از تو ذهنم نمیره.
خجالتی نبود، اومد پیشم نشست و بهم گفت خاله باهام بازی میکنی!؟. خندم گرفت. بهش گفتم اسمت چیه!؟ گفت: مریم. گفتم: مریم جون چند سالته !؟. دست کوچیکش رو گرفت جلوی صورتم بعد با انگشتاش گفت 4 سال. بغلش کردم و پیش خودم نشوندمش و تا موقع رفتن با مریم و بقیه بچهها کلی بازی کردیم.
یک هفته از ماجرای آشنایی من با موسسه گذشته بود. دوباره رفتم پیش بچهها. اما هرچی چشم گردوندم مریم بین بچه ها نبود. رفتم پیش مربی بچهها و پرسیدم، مریم کجاست!؟ گفت: سرما خورده بردنش دکتر. همین جا بود که در مورد زندگی مریم ازش پرسیدم و چیزیهایی شنیدم که حالم رو بدجور دگرگون کرد. به حدی که تا یه هفته دست و دلم به هیچ کاری نمیرفت.
حالا براتون از قصه زندگی مریم که خودش از اون بیخبره یعنی هنوز زوده که باخبر بشه میگم. مریم دختر مهربانی که بیش از 4 سال ندارد، نه پدر داره نه مادر. شاید فکر کنید بچه یتیم هستش. اما نه، پدر و مادر داره، اما چه پدر و مادری ...!!. مادر مریم، دختر فراری و پدرش هم یکی از مردهای گرگ صفت جامعهی ما هست که فقط در فکر ارضای غرایز خودشون هستن.
بله، نطفهی مریم از یه رابطه نامشروع بسته شده. دختری که تا آخر عمر قربانی گناه هوسه. مشاور مریم میگه: این بچه، دختر حساسیه. خیلی باهوشه، همه چی رو زود یاد میگیره و خیلی هم در مورد پدر و مادرش از ما سوال میپرسه. مشاور میگه: تا یه سنی حقیقت به اونها گفته نمیشه اما بعد یه سنی بهشون گفته میشه و اونوقت معلوم نیست چه بلایی سر مریم و احساساتش میاد. تابه حال، هر کسی که خواست مریم رو برای فرزندخواندگی بپذیره وقتی از ماجرا خبردار شد نظرش برگشت.
خب بگذریم. مریم یه عروسک داره اسمش عسله. مریم خودش رو مامان اون عروسک میدونه غافل از اینکه شاید هیچ وقت... راستی یادم رفته بود که اینو بگم. وقتی مریم تو بیمارستان به دنیا اومد مادرش یا به اصطلاح مادر فراری یه نامه گذاشت و در رفت و تو نامه نوشته بود، چون نمیدونه بابای این بچه کیه، اسمش رو گذاشته مریم...
نویسنده : خانم ی. آ
پینـوشت: بیاییم مردانه زنها را گرامی بداریم؛
این بار اگر زن زیبارویی را دیدیم، هوس را زنده به گور کنیم و خدا را شکر کنیم برای خلق این زیبایی؛
زیر باران، اگر دختری را سوار کردیم، به جای شماره به او امنیت بدهیم؛
او را به مقصد مورد نظرش برسانیم، نه به مقصد مورد نظرمان؛
هنگام ورود به هر جایی، با احترام بگوییم، اول شما؛
در تاکسی، خودمان را به در بچسبانیم نه به او؛
در اتوبوس جای خود را به پیرزنی بدهیم که ایستاده،
و ...
بیایید فارغ از جنسیت کمی واقعاً مرد باشیم...،
نه این که از مردی فقط کُتَش و سیبیلش را داشته باشیم!،
بیایید واقعاً مردانه زنها را گرامی بداریم...
گفتم: میخورم،
چه میدانستم حسرت ها را میخورند،
لـــذتها را میبــــرند...
نام مرا
با نام تو تشنه کرده اند
و رفتنت را
بر دلم داغ نهاده اند
دریغ
از دریایی که در چشمهایت نشسته است
بی آنکه بخواهد
آیینه ها را آبی ببیند
یادگار ردپای انتظارت آمدنت را دریاب
که تکرار آبی ترین زلال ها
در پیوسته ترین اشتیاق های رسیده ی ابدیت
تو را تداعی می کند
برو به فکر من نباش
برو به پای من نسوز
برو به فکر من نباش
من یه جوری سر میکنم
زندگی رو با سختیاش........ا
با که درددل کنم؟
با کسی که پرنده بود برام؟
با کسی که اشیانه بود
دلم به چه خوش بود
کاشکی پرنده پر نداشت
از پریدن خبر نداشت
درخت باغ آرزوش
دغدغه تبر نداشت
(این مطلب برگرفته از اساطیر چینی است)
1- ابتدا کف دو دستتان را روبروی هم قرار دهید و دو انگشت میانی دست های چپ و راستتان را پشت به پشت هم بچسبانید.
2- چهار انگشت باقی مانده را از نوک آنها به هم متصل کنید.
3- به این ترتیب تمامی پنج انگشت به قرینه شان در دست دیگر متصل هستند.
4- سعی کنید انگشتان شصت را از هم جدا کنید. انگشت شصت نمایانگر والدین است. انگشت های شصت می توانند از هم جدا شوند زیرا تمام انسان ها روزی می میرند. به این صورت والدین ما روزی ما را ترک خواهند کرد.
5- لطفا مجدداً انگشت های شصت را به هم متصل کنید. سپس سعی کنید انگشت های دوم را از هم جدا نمائید. انگشت دوم (انگشت اشاره ) نمایانگر خواهران و برادران هستند. آنها هم برای خودشان همسر و فرزندانی دارند. این هم دلیلی است که آنها ما را ترک کنند.
6- اکنون انگشت های اشاره را روی هم بگذارید و انگشت های کوچک را از هم جدا کنید. انگشت کوچک نماد فرزندان شما است. دیر یا زود آنها ما را ترک می کنند تا به دنبال زندگی خودشان بروند.
7- انگشت های کوچک را هم به روی هم بگذارید. سعی کنید انگشت های چهارم (همان ها که در آن حلقه ازدواج را قرار می دهیم) را از هم باز کنید. احتمالا متعجب خواهید شد که بینید به هیچ عنوان نمی توانید آنها را از هم باز کنید. به این دلیل که آنها نماد زن و شوهری هستند که برای تمام عمر به هم متصل باقی می مانند
یک پژوهشگر هلندی غیرمسلمان چندی پیش تحقیقی در دانشگاه آمستردام انجام داده و به این نتیجه رسیده بود که ذکر کلمه جلاله«الله» و تکرار آن و نیز صدای این لفظ، موجب آرامش روحی می*شود و استرس و نگرانی را از بدن انسان دور می*کند. این پژوهشگر غیرمسلمان هلندی طی گفتگویی در این باره گفت:
پس از انجام تحقیقاتی سه ساله که بر روی تعداد زیادی مسلمان که قرآن می*خوانند و یا کلمه «الله» را می شنوند، به این نتیجه رسیدم که ذکر کلمه جلاله« الله» ، تکرار آن و حتی شنیدن آن، موجب آرامش روحی می*شود و استرس و نگرانی را از بدن انسان دور می*کند و نیز به تنفس انسان نظم و ترتیب می*دهد. وی در ادامه افزود:
بسیاری از این مسلمانان که روی آنان تحقیق می*کردم از بیماری*های مختلف روحی و روانی رنج می*بردند. من حتی در تحقیقاتم از افراد غیرمسلمان نیز استفاده کرده و آنان را مجبور به خواندن قرآن و گفتن ذکر«الله» کردم و نتیجه باز هم همان بود. خودم نیز از این نتیجه به شدت غافلگیر شدم، زیرا تأثیر آن بر روی افراد افسرده، ناامید و نگران، تأثیری چشمگیر و عجیب بود. این پژوهشگر هلندی همچنین گفت:
از نظر پزشکی برایم ثابت شد که حرف الف که کلمه «الله»با آن شروع می*شود، از بخش بالایی سینه انسان خارج شده و باعث تنظیم تنفس می*شود، به ویژه اگر تکرار شود و این تنظیم تنفس به انسان آرامش روحی می*دهد. حرف لام که حرف دوم«الله» است نیز باعث برخورد سطح زبان با سطح فوقانی دهان می*شود. تکرار شدن این حرکت که در کلمه« الله» تشدید دارد نیز در تنظیم و ترتیب تنفس تأثیرگذار است. اما حرف هاء حرکتی به ریه می*دهد و بر دستگاه تنفسی و در نتیجه قلب تأثیر بسیار خوبی دارد و موجب تنظیم ضربان قلب می*شود
شاگردی از استاد پرسید: منطق چیست؟
استاد کمی فکر کرد و جواب داد : گوش کنید ، مثالی می زنم ، دو مرد - پیش من می آیند. یکی تمیز ودیگری کثیف من به آن ها پیشنهاد
می کنم حمام کنند.شما فکر می کنید ، کدام یک این کار را انجام دهند ؟
هردو شاگرد یک زبان جواب دادند : خوب مسلما کثیفه !
استاد گفت : نه ، تمیزه . چون او به حمام کردن عادت کرده و کثیفه قدر
آن را نمی داند.پس چه کسی حمام می کند ؟
حالا پسرها می گویند : تمیزه !
استاد جواب داد : نه ، کثیفه ، چون او به حمام احتیاج دارد.وباز پرسید :
خوب ، پس کدامیک از مهمانان من حمام می کنند ؟
یک بار دیگر شاگردها گفتند : کثیفه !
استاد گفت : اما نه ، البته که هر دو ! تمیزه به حمام عادت دارد و
کثیفه به حمام احتیاج دارد. خوب بالاخره کی حمام می گیرد ؟
بچه ها با سر درگمی جواب دادند : هر دو !
استاد این بار توضیح می دهد : نه ، هیچ کدام ! چون کثیفه به حمام
عادت ندارد و تمیزه هم نیازی به حمام کردن ندارد!
شاگردان با اعتراض گفتند : بله درسته ، ولی ما چطور می توانیم
تشخیص دهیم ؟هر بار شما یک چیزی را می گویید و هر دفعه هم درست است
استاد در پاسخ گفت : خوب پس متوجه شدید ، این یعنی: منطق !
خاصیت منطق بسته به این است که چه چیزی رابخواهی ثابت کنی!!
از اون حرفای تلخی که مث شعر فروغ زیباست
از اون حرفها که یک عمره به گوش ما شده ممنوع
از اون حرفهای بی پرده شبیه شعری از شاملو
از اون حرفها که میترسیم از اون حرفها که باید زد
از اون درد دلای خوب از اون حرفهای خیلی بد
نگفتی و نمیگم ها حقیقت های پنهونی
از اون حرفها که میدونم از اون حرفها که میدونی
به زیر سقف این خونه منم مثل تو مهمونم
منم مثل تو میدونم تو این خونه نمیمونم
یه حرفهایی همیشه هست که از درد توی سینه ست
مثل رپ خونی شاهین پر از عشق پر از کینه ست
پر از نا گفته هایی که خیال کردیم یکی دیگه
دلش طاقت نمیاره همه حرفامون و میگه
میگه میگه . . .
همیشه آخر حرفا پر از حرفای ناگفته ست
همیشه حال ما اینه همیشه دنیا آشفته ست
به زیر سقف این خونه منم مثل تو مهمونم
منم مثل تو میدونم تو این خونه نمیمونم
برای با تو بودن"
باید دور عاقل بودن را خط قرمز کشید.........!!!
به من دست مزن!
پوست من پاك تر از آن است كه دست هاي تو شايسته ي آن باشند...
نگران نباش
کسی ما را با هم نخواهد دید
اگر هم دید؛ خیالی نیست
بگو داشتم با خودم قدم می زدم!
تو را من دوست میدارم
نه قدر آب دریاها
که روزی خشک گردند شوند بیچاره ماهیها ....
تو را من دوست میدارم
نه قدر غنچه و گلها
که روزی خشک گردند برآرند آهی از دلها ...
تو را من دوست میدارم
به قدر کهکشان و ماه انجمها
که جاویدان بماند عشق من تا بودن آنها ....
پرنده زيباست نه براي قفس
دوست داشتن زيباست نه براي لمس کردن براي حس کردن
با تمام وجودکاش مي شد
اشک را تحديد کرد مدت لبخند را تمديد کرد
کاش مي شد
در ميا ن لحظه ها لحظه ديدار را نزديک کرد
من
عشق را در تو
تو را در دل
دل را در موقع تپيدن
و تپيدن را به خاطر تو دوست دارم
دکتر علی شریعتی
عشق یک جوشش کور است و پیوندی از سر نابینایی. اما دوست داشتن پیوندی است
خودآگاه و از روی بصیرت روشن و زلال. عشق بیشتر از غریزه آب می خورد و هرچه
از غریزه سر زند بیارزش است و دوست داشتن از روح طلوع میکند و تا هر جا
که یک روح ارتفاع دارد، دوست داشتن نیز همگام با آن اوج مییابد.
عشق در غالب دلها، در شکلها و رنگهای تقریبا مشابهی، متجلی میشود و دارای
صفات و حالات و مظاهر مشترکی است، اما دوست داشتن در هر روحی جلوهای خاص
خویش را دارد و از روح رنگ میگیرد و چون روحها، برخلاف غریزهها، هر کدام
رنگی و ارتفاعی و بُعدی و طعم و عطری ویژه خویش دارد، میتوان گفت که به
شماره هر روحی، دوست داشتنی هست.
عشق با شناسنامه بیارتباط نیست و گذر فصلها و عبور سالها بر آن اثر
میگذارد، اما دوست داشتن در وَرای سن و زمان و مزاج زندگی میکند و بر
آشیانه بلندش، روز روزگار را دستی نیست...
عشق در هر رنگی و سطحی، با زیبایی محسوس، در نهان یا آشکار، رابطه دارد.
چنانچه شوپنهاور میگوید:
"شما بیست سال بر سن معشوقتان بیافزایید، آنگاه تأثیر مستقیم آن را بر احساستان مطالعه کنید"!
اما دوست داشتن چنان در روح غرق است و گیج و جذب زیباییهای روح که
زیباییهای محسوس را به گونهای دیگر میبیند.
عشق طوفانی و متلاطم و بوقلمون صفت است، اما دوست داشتن آرام و استوار و پر
وقار و سرشار از نجابت.
عشق با دوری و نزدیکی در نوسان است. اگر دوری به طول انجامد ضعیف میشود،
اگر تمام دوام یابد به ابتذال میکشد، و تنها با بیم و امید و تزلزل و
اضطراب و "دیدار و پرهیز"، زنده و نیرومند میماند.
اما دوست داشتن با این حالات ناآشنا است . دنیایش دنیای دیگری است.
عشق جوششی یک جانبه است. به معشوق نمیاندیشد که کیست ؟! یک "خود جوشی
ذاتی" است ، و از این رو همیشه اشتباه میکند و در انتخاب بسختی میلغزد و
یا همواره یک جانبه میماند و گاه ، میان دو بیگانه ناهمانند، عشقی جرقه
میزند و چون در تاریکی است و یکدیگر را نمیبینند ، پس از انفجار این
صاعقه است که در پرتو روشنایی آن، چهره یکدیگر را میتوانند دید و در
اینجاست که گاه، پس از جرقه زدن عشق، عاشق و معشوق که در چهره هم مینگرند،
احساس می کنند که همدیگر را نمیشناسند و بیگانگی و ناآشنایی پی از عشق -
که درد کوچکی نیست - فراوان است.
اما دوست داشتن در روشنایی ریشه میبندد و در زیر نور سبز میشود و رشد
میکند و از این روست که همواره پس از آشنایی پدید میآید، در حقیقت، در
آغاز دو روح خطوط آشنایی را در سیما و نگاه یکدیگر میخوانند، و پس از
"آشنا شدن" است که خودمانی میشوند، - دو روح ، نه دو نفر، که ممکن است دو
نفر با هم در عین رو در بایستیها، احساس خودمانی بودن کنند و این حالت
بقدری ظریف و فرّار است که بسادگی از زیر دست احساس و فهم میگریزد - و سپس
طعم خویشاوندی، و بوی خویشاوندی، گرمای خویشاوندی، از سخن و رفتار و آهنگ
کلام یکدیگر احساس می شود و از این منزل است که ناگهان، خود بخود ، دو
همسفر بچشم میبینند که به پهن دشت بیکرانه مهربانی رسیدهاند و آسمان صاف
و بی لک دوست داشتن بر بالای سرشان خیمه گسترده است و افقهای روشن و پاک و
صمیمی "ایمان" در برابرشان باز میشود و نسیمی نرم و لطیف - همچون یک معبد
متروک که در محراب پنهانی آن، خیال راهبی بزرگ نقش بر زمین شده و زمزمه درد
آلود نیایشاش ، مناره تنها و غریب آن را به لرزه می آورد.
هر لحظه پیام الهامهای تازه آسمانهای دیگر را بهمراه دارد و خود را، به
مهر و عشوهای بازیگر و شیرین و شوخ، هر لحظه، بر سر و روی این دو میزند.
عشق، جنون است و جنون چیزی جز خرابی و پریشانی "فهمیدن" و "اندیشیدن" نیست.
اما دوست داشتن ، در اوج معراجاش، از سر حد عقل فراتر میرود و فهمیدن و
اندیشیدن را نیز از زمین میکند و با خود به قله بلند اشراق میبرد.
عشق زیباییهای دلخواه را در دوست میآفریند و دوست داشتن زیباییهای
دلخواه را در "دوست" میبیند و مییابد.
عشق یک فریب بزرگ و قوی است و دوست داشتن یک صداقت راستین و صمیمی، بی
انتها و مطلق.
عشق بینایی را میگیرد و دوست داشتن میدهد.
عشق در دریا غرق شدن است و دوست داشتن در دریا شنا کردن.
نگو عشقم دروغه،مجنون بي گناهم
نگو عاشقي قصه است،فرهاد بي پناهم
عشقم به تو مي مونه تو اين دل شكستم
شب ها كه گريه كردم رو به خونت نشستم
بايد از ستاره پرسيد،آه و ناله ي زارم
براي ديدن تو چشم رو هم نميذارم
هرگز نشد يه لحظه تو رو فراموش كنم
حس قشنگ تو رو تو قلبم خاموش كنم
با ديدنت روياهام گل بهاري ميشه
حالا كه نيستي پيشم،همش باروني ميشه
چقد اين حرف دلگيره،عاشقا چرا تنهان؟
كي ميدونه كه اونا گريه مي كنن پنهان
منم مثل عاشقا غمگين و بي قرارم
به ياد روي ماهت گل مريم مي كارم
http://mashogh-bia.blogfa.com/cat-2.aspx
بچه که بودیم چه دل های بزرگی داشتیم
اکنون که بزرگیم چه دلتنگیم
کاش دلهامون به بزرگی بچگی بود
کاش همان کودکی بودیم که حرفهایش
را از نگاهش می توان خواند
کاش برای حرف زدن
نیازی به صحبت کردن نداشتیم
کاش برای حرف زدن فقط نگاه کافی بود
کاش قلبها در چهره بود
اما اکنون اگر فریاد هم بزنیم کسی نمی فهمد
و دل خوش کرده ایم که سکوت کرده ایم
دنیا را ببین
بچه بودیم از آسمان باران می آمد
بزرگ شده ایم از چشمهایمان می آید!
بچه بودیم همه چشمای خیسمون رو میدیدن
بزرگ شدیم هیچکی نمیبینه
بچه بودیم تو جمع گریه می کردیم
بزرگ شدیم تو خلوت
بچه بودیم راحت دلمون نمی شکست
بزرگ شدیم خیلی آسون دلمون می شکنه
بچه بودیم همه رو ۱۰ تا دوست داشتیم
بزرگ که شدیم بعضی ها رو هیچ
بعضی هارو کم و بعضی ها رو بی نهایت دوست داریم
بچه که بودیم قضاوت نمی کردیم و همه یکسان بودن
بزرگ که شدیم قضاوتهای درست و غلط باعث شد که
اندازه دوست داشتنمون تغییر کنه
کاش هنوزم همه رو
به اندازه همون بچگی ۱۰ تا دوست داشتیم
بچه که بودیم اگه با کسی
دعوا میکردیم ۱ ساعت بعد از یادمون میرفت
بزرگ که شدیم گاهی دعواهامون سالها تو یادمون مونده و آشتی نمی کنیم
بچه که بودیم گاهی با یه تیکه نخ سرگرم می شدیم
بزرگ که شدیم حتی ۱۰۰ تا کلاف نخم سرگرممون نمیکنه
بچه که بودیم بزرگترین آرزومون داشتن کوچکترین چیز بود
بزرگ که شدیم کوچکترین آرزومون داشتن بزرگترین چیزه
بچه که بودیم آرزومون بزرگ شدن بود
بزرگ که شدیم حسرت برگشتن به بچگی رو داریم
بچه که بودیم تو بازیهامون همش ادای بزرگ ترها رو در می آوردیم
بزرگ که شدیم همش تو خیالمون بر میگردیم به بچگی
بچه بودیم درد دل ها را به هزار ناله می گفتیم همه می فهمیدند
بزرگ شده ایم درد دل را به صد زبان به کسی می گوییم... هیچ کس نمی فهمه
بچه بودیم دوستیامون تا نداشت
بزرگ که شدیم همه دوستیامون تا داره
بچه که بودیم بچه بودیم
بزرگ که شدیم بزرگ که نشدیم هیچ؛ دیگه همون بچه هم نیستیم
تخیل از علم مهم تر است، علم محدود است اما تخیل عالم را فرا می گیرد
آلبرت اینشتین
-------------------------------------------
انسان شکست نمی خورد بلکه دست از تلاش بر میدارد.
ارنست همینگوی
-------------------------------------------
این شمایید که به مردم می آموزید که چگونه با شما رفتار کنند.
وین دایر
-------------------------------------------
برای داشتن چیزی که تا به حال نداشتی
کسی باش که تا به حال نبودی
-------------------------------------------
پول همه چیز دنیا نیست اما دست کم باعث میشود هر روز صبح بچه هایتان به شما سلام کنند.
پل گتی
-------------------------------------------
امام محمد باقر علیه السلام:
"هر چشمى در روز قیامت گریان است ، مگر سه چشم :
چشمى که در راه خدا بى خوابى کشد،
چشمى که از ترس خدا اشکش جارى گردد ،
و چشمى که بر آنچه خداوند حرام کرده است بسته باشد
الکافى جلد 2 صفحه 80 "
-------------------------------------------
طلا را به وسیله آتش......زن را به وسیله طلا ........و مرد را به وسیله زن امتحان کنید.
فیثاغورث
-------------------------------------------
برای اداره کردن خودت از عقلت استفاده کن و برای اداره کردن دیگران از قلبت
-------------------------------------------
در زندگی افرادی هستند که مثل قطار شهربازی هستند
از بودن با اونا لذت می بری ولی باهاشون به جایی نمی رسی
-------------------------------------------
هر
وقت تو زندگی به یه در بزرگ که یه قفل بزرگ روش بود رسیدی ، نترس و ناامید
نشو چون اگه قرار بود در باز نشه جاش یه دیوار می گذاشتن
-------------------------------------------
دو چیز انتها ندارد. حماقت انسانها و پهنهی کهکشنها. که البته در مورد کهکشنها مطمئن نیستم!
آلبرت انشتین
-------------------------------------------
مردم اشتباهات زندگی خود را روی هم می ریزند و از آنها غولی به وجود می آورند که نامش تقدیر است.
(جان اولیور رهاینر)
-------------------------------------------
تصور کن اگر قرار بود هر کس به اندازه ی دانش خود حرف بزند چه سکوتی بر دنیا حاکم می شد ...
(ناپلئون)
-------------------------------------------
درباره درخت، بر اساس میوهاش قضاوت کنید، نه بر اساس برگهایش...
-------------------------------------------
کسی که در آفتاب زحمت کشیده، حق دارد در سایه استراحت کند.
-------------------------------------------
مشکلات خود را با مداد بنویس و پاک کن را در اختیار خدا بگذار...
-------------------------------------------
بهتر است دوباره سئوال کنی، تا اینکه یکبار راه را اشتباه بروی.
-------------------------------------------
انسانی که در نبرد زندگی می خندد قابل ستایش است...
-------------------------------------------
برای اداره کردن خودت از عقلت استفاده کن...
و برای اداره کردن دیگران از قلبت...
يه دوست پسر هم نداريم مجبورش كنيم اسم مارو رو بازوش خالكوبي كنه
يه دوست پسر هم نداريم با وضع فجيع برم بيرون همه بگن تو چرا اين شكلي شدي بگم اوني كه بايد بپسنده پسنديده
يه دوست پسر هم نداريم قاصدك ببينيم بپريم روش بگيم واي ازش خبر آورده
يه دوست پسر هم نداريم از سربازي معاف باشه هر روز بهش بگيم سربازي واسه تو لازم بود خيلي لوس بار اومدي
يه دوست پسر هم نداريم شارژ ايرانسل بده بهمون بگه خطت رو شارژ كن زود به خودم زنگ بزن
يه دوست پسر هم نداريم هر روز بهش بگيم اي كاش رشد عقلتم مثل رشد سيبيلت بود
يه دوست پسر هم نداريم هميشه حرفمون رو گوش كنه نه فقط موقعي كه بهش مي گيم ديگه به من زنگ نزن
يه دوست پسر هم نداريم بگه چه خبر عزيزم بگيم داري بابا ميشي
يه دوست پسر هم نداريم هي واسش از جذابيت آقايون كچل بگيم كه آخر سر بره دونه دونه موهاشو بكنه جذاب شه
يه دوست پسر هم نداريم هي بهش بگيم من ۶ تا خواستگار دكتر دارم زود باش تكليف منو روشن كن
يه دوست پسر هم نداريم كه ديگه هي نگيم من به عشق اعتقادي ندارم
يه دوست پسر هم نداريم با شماره دوستش امتحانمون كنه ما هم سربلند از امتحان بيايم بيرون
يه دوست پسر هم نداريم وقتي ناراحتيم الكي از اين حرف هاي اميد دهنده بزنه مثلاً همه چي آرومه و اينا
يه دوست پسر هم نداريم بهش بگيم مي خوام پرايد بخرم بگه بقيه پولشو من مي دم ۲۰۶ بخر
يه دوست پسر هم نداريم كه ثانيه به ثانيه يادآوري كنه كه ما فقط دوستاي معمولي هستيم
يه دوست پسر هم نداريم بهمون بگه مواظب خودت باش از پياده رو برو رسيدي خونه تك بزن
یه دوست پسر هم نداريم وقتي عصباني هستيم با فاميل صداش كنيم مثلاً گوش كن آقاي فلاني
يه دوست پسر هم نداريم سرما بخوره هي قربون صدقه صداي گرفتش بريم
يه دوست پسر هم نداريم اس ام اس عاشقونه بفرسته واسمون به جاي جواب عاشقونه گير بديم اين اس ام اس رو كي برات فرستاده؟ هـــــــــــــا؟؟؟؟
يه دوست پسر هم نداريم شب ها آرزوي وصال كنه روزها آرزوي فراق
يه دوست پسر هم نداريم آرزوهامونو بهش بگيم اونم الكي بگه خودم همش رو بر آورده ميكنم
يه دوست پسر هم نداريم بدونه اس ام اس رو فقط نميخونن بلكه جواب هم ميدن
يه دوست پسر هم نداريم هي سفر كاري با دوستاش بره شمال
يه دوست پسر هم نداريم تو خيابون گربه ببينيم بپريم بغلش بگيم واي ببخشيد از ترس بود
يه دوست پسر هم نداريم درك صحيحي از زمان داشته باشه. ميگه ۵ دقيقه ديگه زنگ ميزنم هفته ي بعد زنگ نزنه
يه دوست پسر هم نداريم وقتي ميگيم داره واسم خواستگار مياد ناراحت بشه نگه چه خوب
يه دوست پسر هم نداريم هر وقت ميره مسافرت شارژر گوشيشو جا بزاره تا برگرده گوشيش خاموش باشه هر غلطي خواست بكنه
يه دوست پسر هم نداريم كه وقتي خسته ميشيم كيفمون رو برامون بياره
يه دوست پسر هم نداريم بوتيك داشته باشه هي بريم از مغازش جنس برداريم به عنوان هديه
يه دوست پسر هم نداريم دو تا ماشين داشته باشه يه زوج يه فرد. هر روز بريم بيرون نه يه روز درميان
يه دوست پسر هم نداريم دستامونو بگيره محكم تو دستاش بگه حالا اگه زورت ميرسه بكشش بيرون
يه دوست پسر هم نداريم خوش سليقه باشه ما رو انتخاب كنه
يه دوست پسر هم نداريم كه هيچ، ....... دوست معموليشم نداريم دلمون خوش باشه
یه شوهرم نداریم که ...
1.یه شوهرم نداریم شب که دیر میاد خونه ببینه رو کاناپه خوابمون برده دلش بسوزه دیگه دیر نیاد!
2.یه شوهرم نداریم وقتی بهش میگیم من رو بیشتر دوس داری یا مامانتو ، بگه توام چه سوالایی می پرسی ، هر دوتون رو دوس دارم دیگه ! خوشحال شیم از اینکه ما رو خیــــــــــــــلی دوس داره " قدِ مامانش "
3.یه شوهرم نداریم عاشق قرمه سبزی باشه ، ما هم که بلد نیستیم درست کنیم ! بگیم بین من و قرمه سبزی یکی رو انتحاب کن !!
4.یه شوهرم نداریم , نداریم که نداریم به درک اسفل یه لامبورگینی هم نداریم غروب جمعه ای بریم بگردیم دلمون نگیره !
5.یه شوهرم نداریم گانگستر باشه، هیچ کس جرات نکنه بهمون بگه بالا چشمت ابروئه !
6.یه شوهرم نداریم صبح جمعه ای بهمون بگه خانومم شما بگی "ف" ناهار فرحزادیم !
7.یه شوهرم نداریم وقتی میپرسه دوسم داری یا نه ؟ بهش بگیم خره من دوست دارم چرا نمیفهمی
8.یه شوهرم نداریم، دوتایی قربون صدقه بچه نداشتمون بریم !
9.یه شوهرم نداریم از جبروت مردونش استفاده کنیم زنگ بزنه پشتیبانی بگه این سرعت اینترنت چه مرگشه پس!خانومم کارای اینترنتیش عقب مونده!
10.یه شوهرم نداریم خوش قیافه باشه، برای استحکام بیشتر پایه های زندگیمون همیشه موهای پر کلاغیش از ته بزنیم که هیچ زنی جز خودمون نتونه بهش نگاه کنه !
11.یه شووورم نداریم غروب که میشه بعد از دو شیفت کار کردن ، با دست پر بیاد خونه در رو با پاش باز کنه ، بریم کیسه ها رو از دستش بگیریم بگیم خسته نباشی آقا .
12.یه شوهرم نداریم شب بگیم ببرمون بیرون اونوقت بگه نه , ما هم از لجمون تایر ماشینشو پنچر کنیم صبح که میخواد بره سر کار ببینه کلافه شه , ما هم موزیانه بخندیم بگیم آخی الهی اشکال نداره عزیزم ولی خب باز خوبه دیشب نخواسیم بریم بیرون وگرنه میخورد تو ذوقمون !
13.یه شوهرم نداریم وقتی میریم کنار دریا ما رو ترک جت اسکی بنشونه!
14.یه شوهرم نداریم صبح به صبح نون تازه برامون بخره !
15.یه شوهرم نداریم تا غم و ناراحتی توی چهره مون ببینه بگه مگه من مردم که تو ناراحتی ؟
16.یه شوهرم نداریم انقد عاشقمون باشه واسه غافلگیر کردنمون با یه زرافه ی طفل بیاد خونه !
17.یه شوهرم نداریم یکمی بهش غر بزنیم دلمون باز شه!
18.یه شوهرم نداریم بهمون بگه از خواب که بیدار میشی ، اول تو چشای من نیگا کن بعد به اون مانیتور ِ لامصّب !!
19.یه شوهرم نداریم واسش ناز کنیم بگیم قبل از خواستگاریت تو حافظ یه تفال زدم فلان چیز اومد !
ببوسیـدش ..
حتی اگه با هم دعـوای ِ بـدی کرده باشیـد .. حتی اگه بهتـون
گفته باشه از این زنـدگی ِ کوفتـی خسته شـده .. حتی اگه برچسـب ِ ” بد اخـلاق ”
بهـتون چسبـونده باشه !
ببوسیـدش .. حتی اگه بهتـون گیر ِ
بیخـود داده باشه .. گفته باشه از لباسـی که شما عاشقشین متنفـره ! .. نفهمیـده
باشه شما موهـاتون رو مِش کردین !
ببـوسیـدش .. حتی اگه بـوی ِ
عرق و خستگی میـده .. حتی اگه یـادش میـره جواب سلام ِ شما رو بـده .. حتی اگه
خیلی وقته براتـون گُـل نخـریده !
بـبوسیـدش .. حتی اگه شما
رو رنجـونده و غـرورش نمیذاره دلجـویی کنه .. حتی اگه گرسنه اس و با شما مثل ِ
آشپـز ِ دربـارش برخـورد می کنه .. حتی اگه یادش میـره ازتـون تشـکر کنه !
ببوسیـدش .. وقتی براتـون یه آهنگ ِ جدیـد میذاره و می
گه : ” اینـو برای تـو آوردم !
” .. وقتی تو چشـاش پـُر ِ خواستنه .. وقتی دست های ِ
ظریـف ِ دختـرونه تـون میـون ِ دستای ِ زمخت و مردونه اش گم می شن .. !
ببـوسیـدش .. حتی اگه از عصبانیت داریـد دیوونه
می شید .. حتی اگه شما رو با مادرش مقایسه می کنه .. حتی اگه با حرص می خوایید از
خونه بزنیـد بیـرون و اون محـکم بـازوهاش رو دورتـون حلقه می کنه و وسـط ِ جیـغ
های ِ شما با خنـده می گه : ” عزیـزم ؛ کجا می خـوای بـری این وقته شب ؟! ”
بـبوسیـدش .. وقتی ناغافلی
لباسـی رو خریـده که هفته ی پیش ، پشت ِ ویتریـن دیدین و فقـط یه کلمه گفتین این
چه خوشگله ! .. وقتی دست هاش پـُر از خریـد خونه ان و درُ با پـاش می بنـده ..
وقتی با نگاهـی پـُر از تحسین سر تا پاتـون رو برانـداز می کنه .. !
ببـوسیـدش .. حتی اگه تـوی ِ شرکـت پیـاز خورده .. حتی
اگه با دوست هاش تلفنـی یک ساعـت حرف می زنه و شامتـون سـرد شده .. حتی اگه رو
دنـده ی ” نه ” گفتن افتـاده ..
!
شایـد فـردایی نباشـه …
شایـد شما فـردا نباشیـد …
شایـد اون فـردا نباشـه
لطفاً خودتو به مردن نزن!!
زندگی کن
شب ها زود بخواب. صبح ها زودتر بیدار شو.نرمش کن. بدو. کم غذا بخور.زیر بارون راه برو. گلوله برفی درست کن.هر چند وقت یک بار نقاشی بکش.سفید بپوش. آب نبات چوبی لیس بزن.شعر بخوان . نامه ی کوتاه بنویس.زیر جمله های خوبی که تو کتاب ها هست خط بکش.به دوست های قدیمیت تلفن بزن.هفت تا سنگ تو آب بنداز و هفت تا آرزو بکن.قاصدک ها رو بگیر و فوت کن. خواب ببین.کوه برو . هرجا خسته شدی یک کم دیگه هم ادامه بده.برای خودت دعا کن که وقتی توفان می آید تو آرام باشی
برای خودت دعا کن تا صبور باشی؛
آنقدر صبور باشی تا بالاخره ابرهای سیاه آسمون
کنار بروند و خورشید دوباره بتابد.برای خودت دعا کن تا خورشید را بهتر بشناسی.بتوانی هم صحبتش باشی و صبح ها برایش نان تازه بگیری.برای خودت دعا کن که سر سفره ی خورشید بنشینی و چای آسمانی بنوشی.برای خودت دعا کن تا همه ی شب هایت ماه داشته باشد؛
چون در تاریکی محض راه رفتن خیلی خطرناک است.برای خودت دعا کن تا همیشه جلوی پایت را ببینی؛ آخر راهی را که
باید بروی خیلی طولانی است.
هیچ وقت خودت را به مردن نزن.برای خودت دعا کن که زنده بمانی .
برای اینکه زنده بمانی باید درست نفس بکشی و
نگذاری هیچ چیز ی سینه ات را آلوده کند.
برای اینکه زنده بمانی باید حواست به قلبت باشد.
اگر ذخیره ی شادمانی هایت دارد تمام می شود باید بروی پشت
پنجره و به آسمان نگاه کنی . آنقدر منتظر بمان و به آسمان نگاه کن
تا بالاخره خداوند از آنجا رد بشود؛
آن وقت صدایش کن؛
به نام صدایش کن؛
او حتماً برمی گردد و به تو نگاه می کند و از تو میپرسد که چه می خواهی؟؟!تو صریح و ساده بگو.هر چیزی که می خواهی از خدا بخواه. خدا هیچ چیز خوبی را از تو دریغ نمی کند.شادمان باش او به تو زندگی بخشیده است و کمکت می کند
که زنده بمانی .
از او بخواه به تو
اشک، نوازش، لبخند و عشق بدهد.
آن وقت قدر همه ی اینها را بدان و آن قدر زندگیت را ادامه بده.که زندگی از این که تو زنده هستی به خودش ببالد!!دیگران را فراموش نکن !
خلاصه اینکه اگه دوست داری بمیری برو خودکشی کن اما خودتو به مردن نزن!!!
این ویلای زیبا كه در عكس مشاهده میكنید در رشت ساخته شده است و متعلق به یكی از پولدارهائی است كه در تهران زندگی میكند. لازم به ذكر است كه سرو صدای این ویلا در محافل خبری خارجی هم از جمله VOA News و BBC News شنیده شده و تمامی عكسهای این ویلا را با ذكر جزئیات كامل و متراژ پوشش كامل خبری دادند و حتی آنرا با كاخ سفید مقایسه كردند.
ادامه مطلب
مجموعه اي از آثار و نقاشي هاي زيبا . هنري استاد كاتوزيان
مرتضی کاتوزیان در 11 تیرماه 1322 در خانواده ای متوسط و هنر دوست در تهران به دنیا آمد. از کودکی عاشق نقاشی بود و تمام اوقات او بدون مربی صرف فراگیری این هنر می شد. در سال 1339 به طور حرفه ای به کار گرافیک و نقاشی روی آورد...
مرتضی کاتوزیان در 11 تیرماه 1322 در خانواده ای متوسط و هنر دوست در تهران به دنیا آمد. از کودکی عاشق نقاشی بود و تمام اوقات او بدون مربی صرف فراگیری این هنر می شد. در سال 1339 به طور حرفه ای به کار گرافیک و نقاشی روی آورد.
ادامه مطلب
درباره وبلاگ
